astra.today
.·. open every day ·.·
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ Εσείς ΑΣΤΡΟΛΟΓΟΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΜΑΝΤΕΙΑ MAGAZINO Ποίηση Συνοικέσια Όπως πάνω έτσι και κάτω

martios.jpg

Κ' ήταν το Μάρτη

Ημερομηνία Δημοσίευσης:
2020-03-18 09:25:22 Από: Πρόζακ. Index: Ποίηση

όταν πέφταν τ' αστέρια στην άβυσσο


Κι όταν όλοι και όλα γίνουν στάχτη,
και κατακάτσει ο κουρνιαχτός·
τότε και μόνο τότε
θα λάμψει απ' άκρη σ' άκρη,
Ο Μέγας Παν Τρελός Υιός!

Μα πάλι Υιός; θα πούνε κάποιες.
Κορίτσια δεν έβγαλε ο Θεός;
Πάντα στην άκρη οι κακομοίρες;
Μόνο Μαστίγιο και Σταυρός;

Έχει και μια Κόρη ο Θεός, κορίτσια!
Αλλά θα 'ρθει πρώτα ο Υιός,
να καθαρίσει το τοπίο, μιας και,
Μέγας είν' κρονογιατρός!

Εν τω μέσω της νυκτίος,
έρχεται ο νυμφίος,
κρούει θύρας και μπατζούρια,
μα μην είν' κοροναγιός;

(Άσκηση σε "ιαμβικό" δεκαεξασύλλαβο)

Και η Καλυψώ συνέχισε την μουρμούρα της, πάλι.
Και οι άλλοι, τραβήχτηκαν ξανά μακριά της, γιατί;
ήταν χοντράδες κουβέντες κι έξω το ίδιο, βροχή.
Εγώ, παράμερα καθισμένος, χανόμουν στη ζάλη.

Βυθίστηκα όλος, στο κύμα του αγέρα του Μπάτη.
Κ' ήταν το Μάρτη, όταν πέφταν τ' αστέρια στην άβυσσο
του χρόνου, της λήθης, της νιότης, της πίστης, την άλυσο.
Μου φώναξες γεια! Τι κάνεις πάλι καβάλα στο άτι;

Πετάω στα σύννεφα, της όμορφης νύχτας του τότε...
Του πότε; ρώτησες ανυπόμονα, παιχνιδιάρικα,
με ύφος παιδιού, που παίζει απαλά και ναζιάρικα.
Δεν ήξερα να σου πω κι είπα: εδώ, τι ώρα τρώτε;

Μα μπιτ καρακίτς εισ' αδερφέ μου, ξενέρωσα βλήμα,
εντάξει ρε θύμα, δε θέλω άλλο ν' ακούσω, είπες
εσύ κι εγώ ησύχασα. Ήρθαν οι μαύρες τουλίπες,
βούτηξα μέσα βαθιά στο σκοτάδι τους κι άλλαξα κλίμα.

Κι ήρθαν οι Άγγελοι της Κόλασης, χτυπούν τα παντζούρια,
κρατούν και μπαστούνια, την κάνω και γω διακριτικά.
Σας χαιρετώ όλους, καλοί μου αναγνώστες, περαστικά,
απ' του κοροναγϊού 'ν επίθεση, που 'ρχεται με φούρια.

Υποστηρίξτε τον Ποιητή! 2020-03-18 09:31:51 (UT)









Last Update: 2020-03-18 09:28:29

Tags: Ποίημα ΜΑΡΤΙΟΣ